
Klein koolwitje op distel.

Bombus species, in dit geval een van de vier nauwelijks van elkaar te onderscheiden soorten uit de zogenoemde Aardhommel-groep. Dood exemplaar, terecht gekomen op een tuintafel onder een grote bloeiende Kattestaartplant (gestorven tijdens het werk?). Daardoor kon ik deze opname maken met focus bracketing en daarna een merge in Affinity Photo 2.

Citroenvlinder op Kattestaart.
Alles ook door DXO Photolab 9 gehaald, het mergeresultaat pas na de merge.
Alles geen echte macro dus, want maximaal ongeveer 1:3 met de 70-300-zoom: officieel 0,33 bij telestand 300 mm en min. afstand van ruim 80cm. Alles ook gecropped tot achtereenvolgens: 3600x2400, 2400x1600 en 3000x3000 (en zo in de cloud op Dropbox met een link daarnaartoe binnen de op het forum beschikbare IMG-HTML-tag met een kleine aanpassing in de link om de foto direct te tonen op de website van het forum; zonder die aanpassing werkt het niet).
Inmiddels is mijn ervaring dat je bij veel insecten en vlinders - bij voor hen prettige temperaturen - weinig dichterbij kan komen dan dat. Zweefvliegen zijn minder kritisch maar veel vlinders, bijen en hommels merken je bij afstanden vanaf 1 meter al op. Libellen zien nog meer en vliegen in mijn stadstuintje, maar aan de rand van de stad en grenzend aan een serieuze dwz. niet heel smalle sloot, vaak al vanaf 2 meter weg.
Bijen en hommels zijn nog op een ander manier lastig. Als ze bezig zijn met veelal een bloem en op een plant, dan maakt hun gedrongen en voorover gebogen houding en hun zwarte kop in een krans van zwarte haren aan het begin van hun romp dat je vaak weinig ziet van hun 'voorkant'. In het voorbeeld hier kon ik rustig mijn camerastandpunt zo kiezen dat er iets meer te zien was, waaronder een duidelijk oog; en ik had de belichtingscorrectie ingesteld op +1 EV. Daardoor is de tuintafel overbelicht, maar de hommel minder zwart dan zonder correctie het geval was geweest.




